Op vredesmissie in december

with Geen reacties

De dagen lopen naar hun donkerste tijd. De tijd van het naar binnen  keren en met elkaar verbinden, de haard aansteken, kaarsjes laten branden en delen wat ons bezighoudt.  

Elke dag zie en hoor ik mensen machteloos en in angst verzuchten over de dreigende terreur en de gekte van de aanslagen. De begrijp ik, onmenselijk is het minste wat we kunnen zeggen. Alsof het einde der tijden is aangebroken, het westen kreunt.

Om het enigszins draaglijk te maken trachten veel mensen in solidariteit samen te spannen tegen de vermeende aanvallers. Vooral als de terreur dichter bij ons bed opduikt. Daarna kruipen mannen misschien met een biertje op de bank om de topmatch van hun favoriete voetbalploeg niet te missen en vrouwen gaan koffiekletsen en zeuren over hun mannen. En alles blijft zoals het was, tot aan de volgende nieuwsuitzending.

Wanneer anderen macht over je lijken te krijgen door gewetenloze daden gaan we ons terecht afvragen: ‘kunnen wij iets doen’? Zelf heb ik daar ook over nagedacht. En mijn antwoord is ‘ja’. Maar dan moeten we even verder durven kijken dan vandaag en lessen trekken uit het verleden. Durven verder kijken dan onze eigen navel om de samenhang van de dingen te begrijpen. Want samenhang, de wet van oorzaak en gevolg, actie en reactie.. daar kunnen we veel uit leren. De appel valt uit de boom wanneer hij rijp is, zo werken ook de levenswetten volgens vaste regels. Wanneer we als mensen deze regels niet respecteren dan keren die zich tegen ons. 

fear1Zei Einstein lang geleden al niet dat we de huidige problemen niet kunnen oplossen met de methodes die we in het verleden hebben gebruikt? En toch blijven hele naties elkaar naar het leven staan, om bij de volgende wraakactie nog harder terug te slaan. Blijft er uitbuiting bestaan van de natuurlijke rijkdommen van verre landen. Blijven burgers in hun ontevredenheid hun overheid bekogelen met spotprenten, sarcasme en de bitterste kritiek. Blijven mensengroepen elkaar haten omwille van huidskleur of cultuur. Blijven organisaties hun klanten beduvelen met fraude en afpersing. Ik kan begrijpen dat er acties komen tegen deze rotte samenleving, ze zijn het verschrikkelijke resultaat van de universele wetten van actie en reactie. De boemerang komt des te harder terug.

Het is tijd voor verandering, een andere levenshouding, een levenshouding die niet uitgaat van gemis maar van volheid, openheid, eerlijkheid en integer zijn. Het is tijd dat elkeen in eigen hart gaat kijken, want zelfs de nieuwe organisaties, met met mooie businessmodellen en verleidelijke reclame, maar die geënt zijn op verwrongen persoonlijkheden, zijn geen lang leven beschoren. Het gaat over de kern van de mens, zijn ziel, zijn eigen energetische vonk. Harten mogen open gaan, liefde mag stromen.. Wat je niet ziet beïnvloedt het geheel veel sterker dan wat je wel ziet. En dat kan je niet gladstrijken met regels die de mens heeft gemaakt. Wel de universele regels van de moraal, die zijn van alle tijden en daar heeft de mens al tegen gezondigd sinds zijn ontstaan. De deugden naleven, zoals daar zijn: eerlijkheid, moed, standvastigheid, echtheid, zelfbeheersing…  Plato schreef er al over omdat hij ‘de mens’ niet in staat achtte om daar gewetensvol mee om te gaan. Deze menswaardige wetten zijn niet uitgevonden door een of andere religie, maar zijn inherent aan de kosmos, aan het grote bewustzijn dat alles regeert.

hart

We kunnen dus wel degelijk iets doen: niet klagen en zeuren of bang zijn en onszelf eindeloos verdedigen, maar elke dag zelf een beter mens worden. Daarom vraag ik vergeving voor alles wat bij mij niet geheeld is: het soms verliezen van mijn geduld of voor de angsten die soms binnensluipen. En voor alle geblokkeerde toestanden waar ik mij niet eens bewust van ben. Zo kan mijn energie zich weer zuiveren en heb ik een positieve invloed op mijn omgeving. Omdat gedachten sterke krachten zijn kunnen we ook met anderen in groep positieve intenties uitstralen naar de aarde. Want de aarde, dat zijn wij zelf: de werkelijkheid ontvouwt zich aan onze ogen, zoals wij zelf zijn. Wij zien de wereld niet zoals hij is, maar zoals wij zijn. Wij zien wat wij willen zien, wij zien gebeuren waar wij bang voor zijn.

Laat ons bouwen aan een betere wereld en beginnen met onze eigen innerlijke heelheid.

Leave a Reply